calendar

หน้าสุดท้าย
แปะ แปะ วันยุงไม่กัด
ความเหงา....
กิจกรรมปิดเทอม
เปิดเทอมใหม่ ! 2554
HBD to me :)
เวลาช่วงปิดเทอม
ภูมิใจในอาชีพฉัน
23/12/2010
เปิดเทอม 2
บันทึกอดีต
ตามล่าหา daddy :p
so soon to be real ^^
กระเป๋าใบน้อยๆ
with or without
เฮือกกก
ประสบการณ์โรงเรียนสองภาษา
ห้าปีที่แล้ว
ความคิด
Meeting
25 ปี ของการรอคอย
and... mission is completed....
It's time....time to fly....
~พร้อมเดินทาง~
Knock Knock
Am I losing something....?
25 and ++
Daily life..
Working mode...
... years ago....



บันทึกอดีต


ย้อนกลับไป หลังจากกลับจากเยอรมัน  เราเลือกที่จะพักจากการสอนประจำในโรงเรียน และเริ่มที่จะสอนพิเศษเต็มตัว  ทุกอย่างไปได้ดี มีความสุขกับการสอน  ได้สอนในสิ่งที่ชอบ มีความสุขจริงๆ  

และแล้วก็เป็นช่วงเสื้อแดงชุมนุม การสอนก็เริ่มลดลง เริ่มขลุกอยู่แต่ในบ้าน ออกไปไหนไม่ได้  แถมเสื้อแดงอยู่แถวสยามอีก เด็กนักเรียนยิ่งไม่มาเรียนกัน ตอนนั้น เห็นข้อดีของการเป็นพนักงานประจำ จริงๆเล๊ยยย  เพราะว่าจะหยุด หรือ ไม่หยุด รายได้มันแน่นอน ( ไปลำบากกับเจ้าของบริษัท :-x )   แต่ในเมื่อช่วงนั้นเป็นช่วงที่เราเลือกที่จะทำสอนพิเศษ  รายได้ขึ้นอยู่กับชั่วโมงการสอนของเรา โอ๊วววว................. แต่พยายามนึกถึงคนที่ลำบากกว่า คนที่ทำงานใน central world คนที่มีภาระมากกว่าเราอีกเยอะ   ก็ช่วงให้ตัวเองไม่เพี้ยนได้เหมือนกัน หุหุ

และแล้วมีอยู่วันนึง โรงเรียนเก่าโทรมา ถามว่า สนใจเข้าไปทำงานด้วยไหม....  

นึกถึงสิ่งหลายๆอย่าง แล้ว เราก็เลือกที่จะกลับไปทำต่อ  เพราะตอนนั้นที่เคยทำอยู่แค่เทอมเดียว เราก็ลาออกไปเยอรมันแล้ว     เรายังอยากที่จะมีประสบการณ์ในการทำงานระดับนี้มากกว่านี้ ถึงแม้ว่า นึกถึงความปวดหัวที่ต้องเจอ แต่เราว่า ทำเทอมเดียว อาจจะปวดหัวไม่พอ :) มันอาจจะมีอะไรให้เรามากกว่านั้น   แถมเป็นช่วงเสื้อแดงอีก งาน part-time ก็หายไปเลย.....


Semester 1 - 2010

กลับมาทำงานในระบบ โรงเรียน เราชอบนะ เราชอบการทำงานเป็นเวลา  มีเพื่อนที่ชอบทำงานเป็น part time เพราะ ทำเมื่อไหร่ก็ได้ แต่สำหรับเรา งานแบบนั้นไม่ค่อยจะเหมาะสักเท่าไหร่  เรารู้สึกว่า ตัวเองไม่เป็นระบบ เดี๋ยวทำงานเวลานั้น เวลานี้ ไม่แน่ ไม่นอน =/ บางวันไม่มีสอนเช้า ก็ตื่นสายซะเลย รู้สึกตัวเองไม่มีระเบียบ     แต่ถ้าทำงานใน รร ทุกอย่างมันบังคับ ตามระบบที่มี  ( เราบังคับ ตัวเองไม่ค่อยจะได้ ต้องใช้วิธีมีตัวอื่นมาบังคับเรา :) 

แน่นอนหละ  งานที่เพิ่มมากกว่าเดิม  ต้องเตรียมการสอนทุกอาทิตย์  ซึ่งเราก็ว่ามันเป็นสิ่งที่ดี ที่จะได้รู้ว่าจะสอนอะไรบ้าง

แต่สิ่งที่ยากนั่นก็คือ ....... การที่จะตอบรับกับนักเรียน ไม่ง่ายเลย

งานสอนไม่ยาก งานตรวจ การให้คะแนน ไม่ยาก แต่ interaction between teacher - students ยากที่สุดเลยหละ   

เมื่อก่อนเราค่อนข้างชอบสอนเด็กโต เพราะเราชอบเนื้อหาระดับสูง และเราเล่นกับเด็กไม่ค่อยเป็น แต่พอได้เข้ามาสอนจริงๆ  การสอนเด็ก ถ้าเราวางทุกอย่างเป็นระบบ ระเบียบ สอนเด็กๆ ไม่ยากเลยยย เด็กอาจจะซน อาจจะเล่น แต่ การเล่น เป็นเรื่องธรรมดาของเด็ก

ระดับที่เราเจอปัญหามากที่สุด คงจะเป็น ช่วงที่นักเรียนจะเป็นวัยรุ่น  เราทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว ว่าจะต้องทำอย่างไร ต้องทำตัวอย่างไร

เราเริ่มจากการว่างตัว ที่ไม่เล่นกับเด็กมากเกินไป  ค่อนข้างเข้มมาก  แล้วค่อยๆเบาลง  ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร เราเป็นยังไง เด็กก็จะคอยต่อต้าน ไม่ว่าจะกับเรา หรือ กับคนอื่น  แต่ที่เรารู้สึกหนัก อาจจะเป็นเพราะว่า เราเป็นประจำชั้นด้วย   

เราเคยสนใจมากกก แคร์มากกก กลัวว่าเด็กจะไม่ได้สิ่งที่เราให้ทั่วถึง   จนวันนึง เราเสียใจ เพราะเราไปคาดหวังว่า เค้าจะยินดีรับกับสิ่งที่เราให้ เพราะเราคิดว่ามันดี   วันนั้นน้ำตาแตกหน้าห้องเรียน T_T แต่เป็นวันที่เสียใจสุดๆ   ถามตัวเองเลย ว่า ฉันเหมาะกับการเป็นครูหรือเปล่า ฉันเป็นครูที่แย่หรือเปล่า ฉันเป็นครูที่เอาแต่ใจหรือเปล่า

เด็กมอง ก็ไม่สนใจอะไร แต่หลังจากวันนั้น ก็ทำให้เราปล่อยวางมากขึ้น พยายามไม่คาดหวังอะไรมาก แต่มันทำให้เราเหี่ยว ไม่กล้าที่จะเต็มที่ เพราะเรากลัวเผลอที่จะคาดหวัง แต่กลายเป็น เด็กรู้สึกว่า ไม่มีใครสนใจพวกเค้า


เฮ้อออออ

ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน

จนเรารู้สึกว่า เราทำไม่ได้แล้ว

เราสิ่งที่เราต้องทำได้อย่างเต็มที่นะ เราสอนในวิชาที่เราต้องสอนได้อย่างเต็มที่ และเราก็มีความสุขกับมัน
แต่เรายังทำหน้าที่ของเราไม่ได้สมบูรณ์ เพราะการเป็นครู มันไม่ใช่แค่เราให้ในวิชา มันมีสิ่งอย่างอื่นประกอบอีกมากมาย ซึ่งเราก็ขาดอีกหลายอย่างทีเดียว


กฏของโรงเรียน  ซึ่งเราไม่สามารถคิดวิธีที่จะทำให้เด็กปฏิบัติได้  มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ไม่ใช่เด็กทุกคนจะปฏิบัติตามกฏ  แต่เมื่อเราก็มีหัวหน้า หัวหน้ามาให้เราบอกให้เด็กปฏิบัติตามกฏ  เราทำไม่ได้ เราทำไม่เป็นที่จะไปบังคับเขา   เราบอกแล้ว  แต่ถ้านักเรียนเลือกที่จะไม่ปฏิบัติ เราจะต้องทำอย่างไรหละ  

เราคงเป็นเด็กที่ดื้อพอสมควร เราเคยชอบจะคิดแทนเด็ก เมื่อมีงานมอบหมายจากหัวหน้าเรา   หัวหน้าเราให้เราทำกับเด็กแบบนี้ เราก็มาคิดแทนว่า ถ้าเราเป็นเด็ก เราก็คงไม่ทำ  มันเลยทำให้เราไม่อยากที่จะไปบอกเด็ก ทั้งๆที่เราเอง ยังเลือกที่จะไม่ทำเลย 

หน้าที่ที่เราเลือกทำ มันเป็นอาชีพที่ บอบบางมากเลย เพราะเราอยู่กับเด็กๆ  ซึ่งเรามีอิทธิพลในการเปลี่ยนแปลงของเด็กเหล่านี้เหมือนกัน  การวางตัว มันเลยลำบากมากเลยทีเดียว

อีกหนึ่งเทอมที่เราจะให้โอกาสกับตัวเอง ถ้าเรายังทำไม่ได้สมบูรณ์ เราก็คงไม่เลือกที่จะทำต่อ








     Share

<< ตามล่าหา daddy :pเปิดเทอม 2 >>

Posted on Tue 26 Oct 2010 19:50
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh