calendar

ยิ้มกับตัวเอง

หายไปนานเลย เพราะที่บ้านไม่มี อินเตอร์เนท  ต้องคอยขโมยสัญญาณ ของคนอื่น   ที่ๆ เราเคยแอบนั่งเล่นเนท  ตอนนี้ ก็มีคน ไปนั่งแทน ทำเหมือนเราเสียอีก  อายเลย  มีคนแอบรู้ ว่า เราไปนั่งขโมยสัญญาณ  ฮาๆๆ


 แป๊บๆ ผ่านไปแล้วสองเดือนกว่าที่ได้กลับมาเที่ยวเมืองไทย  แต่เป็นสองเดือนที่รู้สึกว่าคุ้มค่า เป็นสองเดือนที่ให้เวลากับตัวเองมากๆ  ไม่เคยศึกษาตัวเอง ไม่เคยฟังตัวเอง  เพราะคิดแต่ว่า ทำอย่างอื่นดีกว่า คิดเรื่องนั้น คิดเรื่องนี้ แต่ลืมนึกถึงตัวเองไป


ทุกปีที่ผ่านๆมา เวลากลับมาเมืองไทยที่ไร จะต้องหาอะไรทำ มากมาย  เหมือนกับว่า กลัวที่จะมีเวลาอยู่เฉยๆ   ไปลงเรียนคอร์สเสริมบ้าง ไปฝึกงานบ้าง   แต่ปิดเทอมนี้ ก็ยังหาอะไรทำเหมือนที่เคยๆเป็น  แต่ลดปริมาณลง จากเมื่อก่อน หยุดสามเดือน ก็ให้ตัวเองยุ่งมันทั้งสามเดือนอย่างนั้น

ตั้งแต่ที่กลับมา คงจะหนีไม่พ้นกับการหางานทำบ้าง  เพราะค่าตั๋วแพงงสุดๆ  น้ำมันขึ้น ค่าตั๋วก็อินเทรน ขึ้นตามน้ำมันไปทันที     


แต่ที่ต่างไปจาก ปิดเทอมที่ผ่านๆมา คงจะเป็น การที่ได้ไป รพ ทุกอาทิตย์ตั้งแต่กลับมาถึงเมืองไทย  แต่ละครั้งที่ไป ก่อนกลับบ้าน จะได้รอยยิ้มติดกลับบ้านเสมอ  รู้จักวิธีคิดอีกด้านขึ้นเยอะ  จริงๆ แล้ว ทุกคนก็รู้เนอะ ว่าอะไร คือ สิ่งที่ควรจะคิด อะไรคือสิ่งที่ไม่ควรจะคิด แต่มันยากนะ ที่อยู่ดีๆ จะปรับเปลี่ยนได้ทันที         บางอาทิตย์ จะได้การบ้านกลับมาคิดที่บ้าน   เป็นคำถามที่พอเรามานั่งคิด  เออ นะ ทำไมเราไม่เคยคิดแบบนี้   ทำไมเราถึงมัวแต่คิดอย่างนั้น  

การบ้าน สำหรับอาทิตย์นี้ก็มีเช่นเคย   "ทำไมถึงกลัวการมีเวลา"     ได้ยินคำถามนี้ แล้วมัน รู้สึกว่า เออ เนอะ  เรากลัวการมีเวลาจริงๆ  แต่ เพราะอะไร  ทำไมเวลาที่เรามี ถึงจะต้องทำอะไรตลอดเวลา แล้วมันจำเป็นมั้ย ที่จะต้องทำ  อยู่เฉยๆ ได้มั้ย    ............... ก็ยังพยายาม ถาม และ ตอบ ตัวเองอยู่

 
ครั้งที่แล้ว ไปคุยกับหมอ   หมอให้กำลังใจกลับมาบ้านด้วย  ว่า หมอรู้สึกได้เลยว่า เราดีขึ้น มีความคิดที่เปลี่ยนไป  อาจจะไม่เต็มร้อย แต่อย่างน้อยเราได้เริ่ม



วันแรกที่เจอหมอ หมอบอกพูดว่า   ตั้งแต่วันนี้ไป  อะไรจะไม่มีการเปลี่ยนแปลง ถ้าคุณไม่เปลี่ยน   

   




ปล ๑ ขอบคุณพี่นาน่าาาาก๊าบบ จุ๊บๆ ในที่สุด ก็อั๊บไดใน firefox ได้แล้นนนน
ปล ๒ ฝากดูโฆษณา GSM ด้วยยน้าาา  ฮี่ๆๆๆ