|
แป๊บๆ นี่เกือบสองอาทิตย์แล้ว ที่มาถึงเมืองไทย ดินแดนแสนสุข ฮี่ๆ
แต่ละวันมีอะไรให้คิด ให้ทำ ตื่นตา ตื่นใจ ฝันเฟื่องได้ทุกวัน โฮะๆๆ คนทางนี้คิดว่า เวลาผ่านไปเร็วจัง คนทางนู้น ก็บอกว่าสองอาทิตย์ที่จากกัน เวลาผ่านไปช้ามาก ฮี่ๆๆ แมวไม่อยู่ หนูร่าเริง (คนทางนี้เป็นหนู นะเคอะ คริคริ)
เวลากลับบ้าน ไม่อยากไปไหนแล้ว อยากอยู่ที่นี่แหละ เมืองเรา บ้านเรา รู้สึกสบายใจ อยากไปไหนก็ไป อยากทำอะไรก็ทำ อะไรๆมันก็ง่ายเหลือเกิน อยากกินอะไรก็หาได้ง่ายๆ ฮี่ๆ เรื่องกินสำคัญคะ
ตั้งแต่กลับมารู้สึกว่าได้ทำอะไรเยอะแยะ กลับไปหาอาจารย์สมัยประถม กลับไปหาอาจารย์สมัยมัธยม ไม่ว่าจะจากไปกี่ปี กลับมาแต่ละครั้ง ต้องแวะไปหาอาจารย์ รู้สึกผูกพันธ์ คิดถึงอาจารย์ที่เคยสอน อาจารย์คอยให้คำแนะนำดีๆเสมอ เมื่อวันก่อนตอนแวะไปหาอาจารย์ประถม ยังเจออาจารย์ที่สอนเราสมัยอนุบาลหนึ่งอยู่เลย นี่ยี่สิบปีแล้วนะ ที่เคยเรียนห้องเรียนห้องนั้น
อยากกินกะเพรา จนตอนนี้ก็ยังไม่ได้กิน วันนึงไปทานข้าวกับเพื่อน สั่งข้าวขึ้นมากินกันบนห้อง เมนูแรกที่สั่งคือ กะเพรา เลย เพราะมื้อนั้นตั้งใจว่าต้องกินให้ได้ แล้วก็สั่งเมนูอื่นๆ พอกับข้าวขึ้นมาส่ง แกะอาหารใส่จานเรียบร้อย เฮ่ยย กะเพราอะ แงงง เค้าลืมทำ โอเชไม่เป็นไร
ช่วงนี้กำลังฮิตนั่งรถเมล์ ฮี่ๆ เมื่อก่อนนั่งรถไฟฟ้า แต่ช่วงนี้ไม่ได้รู้สึกเร่งรีบอะไร นั่งรถเมล์ไปสนุกดีแฮะ คิดถึงสมัยเรียนมัธยม ที่ต้องกลับบ้านเอง ช่วงนั้นรถไฟฟ้ายังไม่มี รถเมล์ก็ไม่กี่สายที่ผ่านหน้าบ้าน (จริงๆ ก็มีหลายสายนะ แต่ไม่รู้จักสายอื่น ก็เลยนั่งแต่สายที่รู้จัก) แล้วกลับมารอบนี้ มีรถเมล์คันใหม่ สีเหลืองๆ โฮะๆ ต้องลองนั่งสิ เมื่อวันก่อนนึกสนุกขึ้นมา อยากไปบ้านหม้อ ลุยเลย นั่งรถเมล์ไปเยาวราช แล้วก็ลงเดิน สำหรับคนอื่นเค้าก็คงคิดว่า ไม่เห็นมีอะไรน่าตื่นเต้น แต่อาจจะเป็นเพราะระหว่างที่เราเรียนที่นู่น เราอยู่ในที่ๆ ไม่มีรถเมล์ ไม่สามารถไปไหนมาไหนเองได้ พอได้กลับมาในชีวิตที่ไปไหนมาไหนเองได้ มันรู้สึกโล่ง ไม่ต้องคอยเกรงใจใครที่จะต้องให้เค้าพาไปไหนมาไหน ตอนนี้เราเลยไปซะทุกที่ ที่อยากไป แล้วไปเป็น ฮาๆๆ
ช่วงนี้ก็เที่ยวเล่น ตามอารมณ์ฉัน ฮาๆ มีสอนน้อง บ้าง เป็นเงินกินขนม :D
|
Comments
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
