calendar

~ Happy ~
~ Back to school ~
~ Hello Edinburg ~
I will see you again Thailand
I am Ready ! :)
- Last week in Thailand -
คิดผิด รึเปล่าาเนี่ย
ก่อนเข้านอน
ยิ้มกับตัวเอง
- a month -
Enjoying my ~Holiday~
บ้านเมืองของฉัน
1 อาทิตย์
I'm home~
Thanks to Checo
นับถอยหลัง
เดินหลงไปหลงมา
คุณครู JomZa :p
ความเชื่อ
Bissy Short Story
คุยกับตัวเอง
อยากเดินไปข้างหน้า
~~ Crazy time between us ~~
I am จ๋อย
~ I only need you ~
ส่งข่าว
ก้อนแปลกๆ
My Valentine 2008 + Forever
เดือนที่ 1
อะแฮ่ม อะแฮ่ม
น้องใหม่
- Bissy -
หนูอยากอยู่กับแม่
หนูทำได้
Welcome back to school and Six Flags
Six Flags - San Antonio
Hello San Antonio
Getting Ready for a New Semester :)
~ สวัสดีปีใหม่ ~



Bissy Short Story

ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< คุยกับตัวเองความเชื่อ >>

Posted on Thu 10 Apr 2008 0:21
 

Comments

holaaa, esta preciosa bissy, te mando un fuerte abrazo!!!
tqm
hello, bissy look very beautiful, a big hug for you!
luv u
Mary   
Wed 16 Apr 2008 7:03 [6]
 

Bissy น่ารัก.. ไม่เคยเห็นกระต่ายยืนสองขาอย่างในรูปแรกมาก่อนเลยจ๊ะ

เรื่องเรียนก็สู้ๆน่ะจอม.. เราเชื่อว่าจอมจะผ่านพ้นมันไปได้..สู้ๆ
Just me..   
Sat 12 Apr 2008 14:27 [5]

ซาหวัดดีค่าาาา น้องจอม

มาตอบคำถามจ๊ะ อืม เอาอันไหนก่อนดี แบบว่าอ่านเสร็จมีหลายอย่างอยากแนะนำน้องจอม อยากสอนเหมือนพี่เหมือนน้อง (ไม่ว่ากันนะคะ) อยากแนะนำเรื่องเรียนด้วยเช่นกัน

เอาเรืื่องงานวิจัยก่อนละกันนะคะ

1. งานวิจัยที่พี่ทำ เป็นงานวิจัยปริญญาเอกค่ะ เลือกหัวข้อที่สนใจอยากทำเอง โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาช่วยในเรื่องของงานวิจัย เช่นดูว่าเนื้อหาที่ควรค้นคว้าน่าจะมีอะไรบ้าง แต่โดยรวมเราคือคนที่คิดและค้นคว้าเอง อาจารย์ให้คำแนะนำในเรื่องวิธีการทำวิจัย วิธีการเก็บข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูล แต่ 90 เปอร์เซ็นต์ เราอ่าน เราค้นคว้าเอง ยิ่งอ่านมาก ยิ่งเข้าใจมาก และถ้าได้ที่ปรึกษาเก่ง ๆ อ่านงานเราแล้ว ให้คำแนะนำต่อยอดได้ดี ยิ่งดีกับเรา เพราะเหมือนกับมีทางให้เดิน ไม่หลงมากเท่าไหร่ ทำงานวิจัย บางครั้งเหมือนงง ๆ ว่าต้องอ่านอะไรก่อนหรือหลัง อารมณ์ประมาณไม่รู้ว่าต้องทำยังไง จะรู้เรื่องก็ต่อเมื่ออ่านให้เยอะเข้าไว้ อ่านงานวิจัยคนอื่น คุยกับอาจารย์ อ่านตำรา อ่านวิธีการทำวิจัย พออ่านมากเข้า ก็จะเข้าใจไปเองทีละนิด


2. ส่วนใหญ่ พี่อ่าน แล้วคิด เขียนงานขิ้นมาทีละบท แล้วให้อาจารย์อ่านค่ะ บางบทใช้เวลาถึง 4 เดือน (บทวิเคราะห์ เพราะมันยากมากกกกก) บางบท เดือนเดียวก็เสร็จ บางบทก็สามเดือน พอเขียนเสร็จ ให้อาจารย์อ่าน ได้ฟีดแบ็คกลับมา ก็แก้อีก แก้เข้าไป แก้แล้วแก้อีก เพราะอาจารย์อ่านแล้ว ยังไม่ถึงกึ๋น 555 มันยังไม่ใช่ แรก ๆ ตอนได้งานตีกลับ แก้เกิน 50 เปอร์เซ็นต์ หัวใจสลายเลย 555 ประมาณว่า ที่ทำมาทั้งหมด ทุ่มเท ให้ความรัก ความห่วงใย (แหม พี่หนึ่งก็บรรยายซะเว่อร์) ก็อารมณ์ประมาณอกหัก 555 ที่ทุ่มเทไป มันไม่มีความหมาย เลยต้องนั่งอ่าน นั่งแก้มันเข้าไป แต่ใช่ว่าจะเปล่าประโยชน์ (สวรรค์เริ่มมีตา 555 เอาละ พี่เริ่มน้ำเน่าละ อิอิอิ) แก้แล้ว แก้อีก จนเข้าใจว่าที่เขียนดราฟแรกนี่ มันไม่ได้เรื่องจริง ๆ 555 ยิ่งแก้ ยิ่งเข้าใจ หลัง ๆ พองานถูกตีกลับไม่ผ่าน เลยไม่ค่อยเสียใจมากเท่าไหร่ เพราะนี่คือธรรมชาติของการทำวิจัย การเรียนปริญญาเอก ต้องฝึกทางด้านจิตใจให้เข้มแข็งไปด้วย เรียนแบบนี้ เครียดก็เครียด ถ้าไม่รู้จักสร้างสมดุลทางจิตใจ คือต้องไม่ปล่อยให้เครียดจนเกินความจำเป็น โหดร้ายกับตัวเอง เอาเครียดพองาม และค่อย ๆ ปรับตัว ปรับใจยอมรับ และเดินหน้าต่อ เรื่องความรู้สึก ต้องค่อย ๆ ฝึก ค่อย ๆ ปรับนะคะน้องจอม


3. พี่เคยเป็นคนคิดมาก ขี้น้อยใจ แต่พอนานวันเข้า เรารู้ตัวเอง เรามีเพื่อนคอยบอก เรามีคนคอยคุย จากนั้นก็ค่อย ๆ เริ่มปรับเปลีียนความคิดของตัวเอง เริ่มทีละน้อย พอรู้ตัว ก็ต้องละ ค่อย ๆ บอกตัวเอง ว่าบางอย่างบางเรื่อง อย่าไปคิดมาก อย่าไปวิตกไปก่อน อย่ากังวลไปก่อน จริง ๆ กังวลได้ แต่อย่าถึงกับทำให้จิตใจห่อเหี่ยวตามไปด้วย พอเราโตขึ้นทุก ๆ วัน ชีวิตมันสอนให้เข้าใจว่า คนเราทุกคน มีเรื่องให้เข้ามากังวลใจได้เรื่อย ๆ เป็นเงืื่อนไขของชีวิต เป็นสิ่งที่ควบคู่กับความเป็นคน บอกตัวเองทุกวันนะคะว่า เราต้องเรียนรู้ที่จะอดทน ไม่ปล่อยให้ใจและอารมณ์มาเป็นหนึ่ง ต้องเรียนรู้ว่า เรื่องไม่สบายใจ เรื่องกังวลใจ เรื่องอ่อนแอในจิตใจ มันมีมาตลอด และเรื่อย ๆ ทำใจยอมรับและฝึกฝนจิตใจให้เข้มแข็งและคอยรับมือกับมันดีกว่า ตอนเด็ก ๆ พี่เก็บกด เหมือนโลกนี้ ชีวิตนี้มันโหดร้าย แต่พอโตขึ้น อืม จริง ๆ มันโหดร้ายและมีอะไรเข้ามามากมายกว่าที่คิดอีกแฮะ อะ แล้วจะทำยังไงละเนี่ย โตขึ้น ความรับผิดชอบมากขึ้น เจอคนมากขึ้น เจอปัญหามากขึ้น จะทำยังไง ฉะนั้น พอเข้าใจแบบนี้แล้ว พี่จะมีวิธีที่จะฝึกจิตใจให้ไม่รู้สึกเศร้ามาก เสียใจมาก พยายามหาจุดยืนตรงกลาง ๆ แบบสบาย ๆ นิ่ม ๆ นุ่ม ๆ แบบไม่เจ็บมาก พี่รู้เสมอว่า ผ่านวันนี้ไป พรุ่งนี้คือวันใหม่ ชีวิตใหม่ พี่จะสดใส และเข้มแข็งกว่าเดิม ไม่อยากให้น้องจอมคิดมากนะคะ ต้องปล่อยวาง และหนักแน่น พี่เข้าใจว่ารักคุณแม่มาก คุณแม่เองก็รักน้องจอมมาก แต่บางครั้ง ความคิดมันย่อมมีเดินกันคนละเลน สวนกันไป สวนกันมา ค่อย ๆ คิด หาทางที่จะเดินมาเจอกันตรงกลางละกันค่ะ ถ้าหาทางไม่ได้ ส่งบิซซี่มาทางนี้ พี่ดูแลเอง 555


ปล ต้นเดือนมิถุนายน 1-3 อาจจะอยู่สวิสค่ะ ตกลงได้มาเยอรมันหรือเปล่าค่ะ แวะมาอังกฤษด้วยก็ดีนะคะ จะได้เจอกัน จะกอดให้แน่น ๆ เลย
พี่หนึ่งจ๊ะ   
Fri 11 Apr 2008 4:23 [4]

I've read your previous entry..well, I've got loads to say to you as you probably know how much I care and concern about your feeling. There is one thing which I know.. You always get through this kinda feeling and overcome whatever bothers you. Step back and think plus try to relax. Don't be hard to yourself, right? Try to relax and let go any feelings which makes life difficult. I know it's hard but you have to try and do it at some point. Well, that's a great chance to survive. Having said that to you, I myself are having the same thing.. but I am trying to look on the bright side of life.

Do look after yourself, ok? How's your health, by the way?
Big sis   
Thu 10 Apr 2008 1:57 [3]

Is there a spanish version of this story??
El ingeniero   
Thu 10 Apr 2008 1:16 [2]

English please...we also want to know Bissy's Short Story
Bissy   
Thu 10 Apr 2008 1:15 [1]