calendar

- Last week in Thailand -
คิดผิด รึเปล่าาเนี่ย
ก่อนเข้านอน
ยิ้มกับตัวเอง
- a month -
Enjoying my ~Holiday~
บ้านเมืองของฉัน
1 อาทิตย์
I'm home~
Thanks to Checo
นับถอยหลัง
เดินหลงไปหลงมา
คุณครู JomZa :p
ความเชื่อ
Bissy Short Story
คุยกับตัวเอง
อยากเดินไปข้างหน้า
~~ Crazy time between us ~~
I am จ๋อย
~ I only need you ~
ส่งข่าว
ก้อนแปลกๆ
My Valentine 2008 + Forever
เดือนที่ 1
อะแฮ่ม อะแฮ่ม
น้องใหม่
- Bissy -
หนูอยากอยู่กับแม่
หนูทำได้
Welcome back to school and Six Flags
Six Flags - San Antonio
Hello San Antonio
Getting Ready for a New Semester :)
~ สวัสดีปีใหม่ ~
วันปิดเทอม
แคกก แคกก
Happy our 1st Anniversary
ทางเดินที่ฉันเลือก (รึเปล่า)
พัก



~ I only need you ~

ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< ส่งข่าวI am จ๋อย >>

Posted on Sat 1 Mar 2008 2:59
 

Comments

อ๊า มีเพื่อนเล่นแล้วเหรอ เด่วขอย้อนไปอ่านก่อน ว่าbissy นี้ได้แต่ใดมา

ไม่เป็นไรๆๆ ไม่ว่ากัน เพราะพี่ก้อยุ่งๆๆ เครียดๆๆๆ เหมือนกัน พี่เข้าใจ ถ้าเมื่อไหร่รู้สึกผ่อนคลาย เคลียร์อะไรได้หลายๆ อย่าง คงสบายใจมากกว่านี้ บางทีเราเครียดมากๆ ก้อไม่อยากจะคุยกับใครเนอะ

ขอให้หายยุ่ง หายเครียด เคลียร์เรื่องงานวิจัยให้ได้เร็วๆ นะจ้ะ จะได้กลับมาเป็นน้องสาวที่สดใส ขี้เล่น เหมือนเดิม


ขอให้ได้งานนะ microsoft กะ IBM เป็นองค์การที่พี่เองก้อยากเข้าไปทำเหมือนกัน สู้ๆ น้องสาว


ps เมื่อไหร่จะกลับไทยอีกซักทีน๊อ คิดถึงจัง
จาก พี่สาวที่แสนจะขี้น้อยใจ   
Sat 8 Mar 2008 14:36 [3]

อย่าลืมเข็มทิศนะ ฉันเพิ่งเอามาอ่านอีกเมื่อเร็วๆนี้
ทำให้ได้ทบทวนความคิดและเดินไปตามทางที่ดีกับตัวเอง
ไม่ทำร้ายตัวเอง ว่างๆ ลองอ่านสลับกับ research ดู
ฉันก็พยายามบอกตัวเองอยู่เหมือนกัน


การสื่อสารน่าจะมีหลายรูปแบบ ฉันเป็นลูกคนหนึ่งที่ภูมิใจในแม่มาก มากที่สุด
แต่ไม่เคยพูดกับแม่ตรงๆ เคยแต่เขียนบอกอ่ะนะ บางทีเราเองยังไม่กล้าบอกบางอย่าง
แม่เราก็คงจะเหมือนกันที่รู้สึกรักและภูมิใจในลูกมากๆ แต่ไม่ได้พูดออกมา
และแม้ว่าเราประสบความสำเร็จอะไรสักอย่างแล้ว แม่ก็อาจจะไม่พูดอะไรอยู่ดี
แต่บางที ตาของแม่ที่มองเรา ความห่วงใยของแม่ ก็คงพอแล้วที่สื่อให้เรารู้ว่าแม่ภูมิใจมากแค่ไหน

เป็นกำลังใจให้นะ เพื่อน
คิดถึง
แชร์   
Sat 1 Mar 2008 7:52 [2]

เห็นว่าช่วงนี้น้องสาวคนนี้เครียด เลยรีบมาก่อน เดี๋ยวสิวสาวจะขึ้นไปกันใหญ่ ไม่ได้นะค๊าาา เป็นห่วง 555

ก่อนอื่นเลย จะบอกว่า คุณแม่ของพี่ไม่เคยชมพี่สักคำเลยค่ะ ไม่เคยได้ยินจากปากหรือว่าแสดงออกให้พี่ได้รู้เลย ทั้ง ๆ ที่บางครั้งอยากได้ยิน แต่พอได้รู้ว่า เค้าได้มีโอกาสคุยกับคนนุ้นคนนี้ เค้าพูดถึงลูกสาวด้วยความภาคภูมิใจมาก ๆ แค่พี่ได้ยินแค่นี้ พี่ก็พอใจแล้ว สุขใจแล้ว พี่รู้ตัวอยู่เสมอว่าเค้ารักและภูมิใจในตัวพี่ และพี่ก็รู้ตัวว่าเป็นลูกที่ดีเท่าที่ลูกคนนึงจะเป็นได้เพื่อพ่อแม่และตัวเอง อยากบอกน้องจอมว่า ไม่ต้องน้อยใจนะคะ คุณแม่ได้ไห้กำลังใจน้องจอมตลอดเวลาเสมอ น้องจอมถึงเดินมาไกลขนาดนี้ พี่เอง คนนอก พี่ยังภูมิใจเลย คุณแม่เค้าเห็นความตั้งใจที่มีแน่นอนค่ะ เชื่อพี่หนึ่ง

เรื่องเรียน ...อารมณ์เดียวกันเลย แต่ตอนนี้พี่เริ่มชิน และก็ลองค่อย ๆ เปลี่ยนมุมมอง พอเริ่มเครียด จะรู้ตัว จะเบรคและหาอะไรทำทันที พักเรื่องเครียดไปก่อน

จำที่พี่หนึ่งบอกได้ไม๊ค่ะ ตอนพี่เรียนแรก ๆ พี่อ่านอะไร ก็ไม่เข้าใจ ลืมแล้วลืมอีก พอนานวันเข้า อ่านไปเรื่อย ๆ ค่อย ๆ ทำความเข้าใจ แล้วมีวันนึง อ้อออ เข้าใจละ อยากให้....นึกว่าชาตินี้จะไม่เข้าใจเรื่องนี้ซะละ (แหม พี่หนึ่งก็เว่อร์ซะ 555) ใช้เวลานะคะ ค่อย ๆ ให้เวลากับตัวเอง อย่าเพิ่งท้อ อย่าเพิ่งน้อยใจ มองมุมมองที่เป็นด้านบวกไว้ค่ะ

แขนพี่หนึ่งยังไม่หายดีเลยค่ะ พิมพ์คอมส์ได้ไม่นาน ปวดแขนถ้าพิมพ์เยอะหรือติดต่อกันโดยไม่พัก กล้่ามเนื้อและเนื้อเยื่อยังไม่หายสนิืท เซ็งจนหายเซ็งแล้วค่ะ งานก็ต้องรีบส่ง แต่ทำเสร็จไม่ทัน 555 (หัวเราะให้กับความผิดหวัง อิอิิอิ คิดอะไรมาก ในเมือ่มันไม่ได้ ก็ไม่ได้ เดี๋ยวค่อย ๆ ว่ากันไป)

แค่นี้ก่อนนะคะ ปวดแขนแล้ว ไว้คุยกันใหม่ค่ะ


คิดถึง คิดถึง
มาให้กอด   
Sat 1 Mar 2008 3:17 [1]